معرفت عبارت است از شناختن مراحل تكامل ، فضيلت عبارت است از طى كردن آن مراحل ، سعادت عبارت است از ادراك موفقيت در اجراى آن . سعادت و كار : رجوع شود به ورقه هاى كار و تربيت ، سخن لينكلن و سخن سقراط . سعادت و شقاوت رجوع شود به ورقه هاى درد انسان و دواى انسان ، بند 10 . ايضاً رجوع شود به كافى جلد 1 ، صفحهء 152 ، باب السعادة و الشقاء ، و به الميزان جلد 8 ، صفحهء 95 ( سورهء اعراف ، ذيل آيهء كريمهء : * ( كما بدأكم تعودون فريقاً هدى و فريقاً حق عليهم الضلالة ) * ) . سعادت يك نوع است و شقاوت انواعى دارد 1 . مىگويند تولستوى كتاب آناكارنيناى خود را اين گونه آغاز مىكند : خانواده هاى خوشبخت همه به هم شبيه‌اند ولى خانواده هاى بدبخت هريك بدبختى خاص خود دارند . يعنى خوشبختى يك نوع است اما بدبختى انواع گوناگون است ، زيرا عوامل خوشبختى مجموعه اى است و با فقدان هركدام نوعى بدبختى پيدا مىشود . اين نظير آن چيزى است كه در قرآن كريم آمده است كه راه حق يكى است و راههاى باطل گوناگون است ، هدايت يكى است و ضلالت انواعى دارد . در تعبير آية الكرسى آمده است :